วิชาผูกเชือก โยงกิ่ง ค้ำลูก สู้พายุ!
ชาวสวนทุเรียนต้องรู้ไว้เลยครับ ทุเรียนเป็นไม้ที่ “กิ่งเปราะมาก” ยิ่งตอนที่ลูกทุเรียนเริ่มโต น้ำหนักมันจะถ่วงให้กิ่งลู่ลงมาอย่างเห็นได้ชัด ถ้าจังหวะนั้นเจอพายุฤดูร้อนพัดกระหน่ำเข้าไป รับรองว่า “กิ่งฉีกกระจุย ลูกร่วงเกลื่อนพื้น” แน่นอนครับ เสียหายยับเยิน!
ดังนั้น หน้าที่ภาคบังคับของเราคือต้องหาเชือกมา “โยงกิ่ง” เพื่อช่วยพยุงน้ำหนักลูกทุเรียน ถ่ายเทน้ำหนักไปให้ต้นแม่ช่วยรับไว้ครับ
ควรเริ่มโยงกิ่งตอนไหน?
ไม่ต้องรอให้ลูกโตเต็มที่นะครับ พอเห็นลูกทุเรียนไซส์ประมาณ “ขวดน้ำลิตรครึ่ง” หรือเห็นว่ากิ่งเริ่มตกลงมาจากแนวเดิม ก็เริ่มเอาเชือกไปมัดโยงได้เลย เตรียมไว้ก่อนดีกว่าเจอพายุกะทันหันครับ
อุปกรณ์คู่ใจชาวสวน
- เชือกฟางเส้นใหญ่ หรือ เชือกไนลอน: เลือกแบบที่เหนียวและทนแดดทนฝนหน่อยครับ
- ไม้รวก หรือ ไม้ค้ำ: เอาไว้ค้ำกิ่งล่างๆ ที่มันห้อยลงมาใกล้พื้น (สำหรับต้นเตี้ยๆ)
- บันได: ขาดไม่ได้เลยสำหรับการปีนขึ้นไปผูกเชือกบนต้นสูงๆ
4 สเต็ป โยงกิ่งให้แน่นปึ้ก!
- หาเสาหลัก: เราต้องใช้ “ต้นแม่” (แกนกลางต้นทุเรียน) เป็นเสาหลักในการรับน้ำหนักเสมอครับ ห้ามเอากิ่งเล็กมาผูกโยงกันเองเด็ดขาด เดี๋ยวจะพากันหักทั้งคู่
- ผูกที่กิ่งลูก: เอาเชือกผูกกิ่งที่ลูกทุเรียนห้อยอยู่ โดยให้ผูกตรงจุดที่เลยลูกทุเรียนไปทางปลายกิ่งนิดนึง (จุดที่กิ่งมันโค้งตกลงมาสุดนั่นแหละครับ)
- ดึงเชือกให้ตึง: ดึงเชือกให้กิ่งยกตัวขึ้นมาอยู่ในแนวระนาบปกติ (ขนานกับพื้น) แล้วเอาปลายเชือกไปผูกมัดกับต้นแม่ให้แน่นหนา
- มัดกันลูกแกว่ง (รัดขั้วผล): อันนี้เคล็ดลับเลยครับ! นอกจากพยุงกิ่งแล้ว ให้เอาเชือกฟางเส้นเล็กๆ ผูกรัดที่ “ขั้วลูกทุเรียน” แล้วโยงไปมัดติดกับกิ่งแม่ไว้ด้วย เวลาลมพัดแรงๆ ลูกทุเรียนจะได้ไม่แกว่งจนขั้วหลุดร่วงครับ
ข้อควรระวัง (อย่าหาทำ!)
- อย่าดึงเชือกตึงเกินไป: ดึงแค่ให้กิ่งกลับมาระดับเดิมพอครับ ถ้าฝืนดึงให้กิ่งชี้ฟ้าชิดต้นแม่มากไป ง่ามกิ่งด้านในมันจะฉีกเอาได้
- ระวังเชือกบาดเปลือกไม้: เวลาผูกเชือกกับต้นหลัก ควรหาเศษผ้าหรือกระสอบมารองกันสีไว้หน่อยครับ ถ้าเปลือกถลอก เดี๋ยวพวกแมลงหรือเชื้อราจะเจาะเข้าต้นได้
- ห้ามผูกเงื่อนตายที่กิ่ง: ให้ผูกแบบรูดปรับความตึงหย่อนได้ เผื่อลูกทุเรียนโตขึ้น น้ำหนักเยอะขึ้น เราจะได้ขยับดึงเชือกช่วยได้อีกครับ
