
พี่เจ้าของสวนท่านนี้คลุกคลีกับการปลูกทุเรียนในพื้นที่ภาคอีสานมานาน โดยเฉพาะในสภาพดินร่วนปนทรายที่หลายคนบอกว่าปลูกยาก พี่เขาเล่าว่าตอนแรกๆ คนแถวนี้ปลูกทุเรียนไว้กินเองแล้วมักจะไม่รอด ยืนต้นตายกันเยอะ แต่พอจับจุดได้และลองผิดลองถูกจนเจอสูตรที่ใช่ ตอนนี้ทุเรียนที่บ้านแกเติบโตสวยงาม แถมมีอัตรารอดสูงกว่า 90 เปอร์เซ็นต์ เลยทีเดียว
ยกโคกหลังเต่า เคล็ดลับที่ห้ามมองข้าม

พี่เขาเน้นย้ำเป็นอันดับแรกเลยว่า ถ้าอยากให้ทุเรียนรอดในพื้นที่อีสานหรือที่ไหนก็ตาม “ห้ามปลูกพื้นราบ” เด็ดขาด เพราะทุเรียนเป็นพืชที่ต้องการทั้งน้ำและอากาศในดินพร้อมๆ กัน ถ้าปลูกแบบขุดหลุมลงไปเฉยๆ เวลาฝนตกหนักน้ำจะขัง รากจะเน่าแล้วตายในที่สุด
การยกโคกที่พี่เขาแนะนำ:
- ต้องยกโคกให้สูงเป็นรูป หลังเต่า
- ความสูงของโคกควรจะอยู่ระดับ เลยหัวเข่า ขึ้นมา
- หากพื้นที่ไหนน้ำขังบ่อย พี่เขาบอกว่าให้ยกสูงไปถึงระดับ เอว ได้เลยจะปลอดภัยที่สุด
- การยกโคกแบบนี้จะช่วยให้ระบายน้ำได้ดี และรากทุเรียนมีอากาศหายใจได้สะดวก
การเตรียมดินและปุ๋ยรองก้นหลุม
เรื่องดินก็สำคัญไม่แพ้กัน พี่เขาบอกว่าสูตรของแกเน้นความง่ายแต่ได้ผลจริง โดยใช้ของที่หาได้ตามบ้านเรานี่แหละ สิ่งที่ต้องเตรียมมีแค่ ปุ๋ยคอกหมัก และ โดโลไมท์ เท่านั้น
ขั้นตอนการเตรียมพื้นที่ปลูก:
- เมื่อยกโคกเสร็จแล้ว ให้ใช้ปุ๋ยคอกหมักโรยรอบๆ แต่มีเทคนิคสำคัญคือ ห้ามโรยตรงจุดที่จะวางต้นทุเรียน
- ให้เว้นระยะห่างจากจุดปลูกออกมาประมาณ 1 ศอก (สำหรับต้นเล็กถุงชำ) หรือถ้าเป็นต้นใหญ่ในตะกร้า ให้เว้นห่างออกมาประมาณ 1 ช่วงแขน
- โรยโดโลไมท์บางๆ ให้ทั่วโคกเพื่อปรับสภาพดิน
- พรวนดินให้เข้ากัน จากนั้นให้ รดน้ำทุกวัน และตากดินทิ้งไว้อย่างน้อย 2 สัปดาห์ ก่อนจะเอาต้นลงปลูก
“อย่าใจร้อนเอาต้นลงทันที เตรียมดินให้ดี ตากแดดตากลมไว้สัก 14 วัน ให้จุลินทรีย์ทำงานก่อน แล้วทุเรียนจะตั้งตัวไวมาก”
เลือกต้นพันธุ์และจังหวะการปลูก
พี่เขาให้เคล็ดลับการเลือกต้นพันธุ์ไว้ว่า ให้เลือกต้นที่ ใบแก่ทั้งต้น เท่านั้น เพราะช่วงใบแก่รากจะแข็งแรงที่สุด ถ้าไปปลูกช่วงที่ทุเรียนกำลังแตกใบอ่อน หรือใบเพสลาด รากอ่อนจะหักง่ายและทำให้ต้นชะงักการเติบโต หรืออาจจะตายได้เลย
สำหรับพี่น้องชาวอีสานที่เจออากาศร้อนจัดและแห้งแล้ง พี่เขาแนะนำว่าหลังปลูกเสร็จต้อง คลุมดิน เพื่อรักษาความชื้น โดยคลุมไว้จนกว่าทุเรียนจะแตกใบใหม่สัก 2-3 ชุดใบ เพื่อให้ระบบรากเดินเต็มที่ก่อน
การดูแล “ใบ” และป้องกันโรคแมลง

ในมุมมองของพี่เขา ใบคือหัวใจหลักของทุเรียนเล็ก ถ้าใบเสีย ต้นก็โตช้า แกจึงหมั่นสำรวจสวนอยู่เสมอเพื่อป้องกันศัตรูตัวฉกาจอย่าง เพลี้ยไฟ เพลี้ยจักจั่น และแมลงปีกแข็งต่างๆ
สูตรการดูแลของพี่เขา:
- ใช้สารชีวภาพฉีดพ่นสม่ำเสมอเพื่อขับไล่แมลง
- หากแมลงระบาดหนักจนเอาไม่อยู่ พี่เขาบอกว่าจำเป็นต้องใช้สารเคมีบ้างตามความเหมาะสม เพื่อรักษาใบชุดใหม่ไว้ให้ได้
- เรื่องโรคเชื้อรา โดยเฉพาะ “โรคน้ำเยิ้ม” ที่ลำต้น (ไฟทอปโธร่า) ถ้าเจอให้รีบขูดแผลแล้วทาด้วย ปูนแดง หรือ เมทาแลกซิล ทันที
การใช้ไตรโคเดอร์มา: พี่เขาแนะนำให้ใช้ไตรโคเดอร์มาผสมน้ำรดดินและฉีดพ่นใบทุกๆ 15 วัน เพื่อป้องกันเชื้อรา แต่มีข้อแม้ว่า ห้ามฉีดช่วงที่มีแดด เพราะเชื้อจะตาย ให้ฉีดช่วง หัวค่ำ จะได้ประสิทธิภาพสูงสุด เพราะไตรโคเดอร์มาแพ้แสง UV
สุดท้ายพี่เขาฝากบอกว่า การปลูกทุเรียนไว้กินเองไม่ใช่เรื่องยาก ขอแค่เข้าใจธรรมชาติของเขา ใส่ใจเรื่องการระบายน้ำ และหมั่นเดินดูใบทุกวัน รับรองว่าได้กินลูกแน่นอน